- Poor starv'ling bard, how small thy gains!
How unproportion'd to thy pains! -

maandag 27 februari 2017

2017 - giphart mogelijk vervolgd om gezond potje vloeken

heilig luchten der hartkamers

godgloeiendegodverdegodverdomme
stelletje pilaarbijters
zooitje rotuitmariabaarmoeder
gerukte kutkwezels
laat je neuken door vliegengod

zo lang al leeg de kop koud
en toch schreeuwen van
kusmeklotenblasfemie
die doorgeprikte tongblaren
van een aarshaarluis

maar onweersproken staan deze
kolossale kringspier verlammende
kontkorstkromtaal kakelende
puisten zonder pus bij de mensen
toch gewoon als windbuilen bekend

ml
27 02 2017

lees verder bij jopie

woensdag 22 februari 2017

gezellig ritje met de RET - kijkt u wel uit dat u uw hoofd niet verliest

En dan ga je na een overweldigende middag met TV Smith en the UKSubs weer op huis aan. Je stapt nietsvermoedend op de tram, bijna binnen, knallen de deuren zonder waarschuwing met een rot klap dicht.
Pols ertussen. Binnen een minuut bont en blauw. Nog een minuut later en de halve vloer zit onder het bloed.
Je wordt verbonden door een beveiliger, de bestuurder neemt je gegevens op met de mededeling dat je morgen gebeld wordt door iemand van de RET.
Je vervolgt je weg, gaat volgende dag naar de huisarts die hoofdschuddend de boel bekijkt, schoonmaakt en opnieuw verbindt.

Inmiddels besluit je niet te wachten op het telefoontje namens de RET en stuurt die lui een e-mail met foto's. Je neemt eerst nog de moeite de namen van de verantwoordelijke directeuren te achterhalen en richt voor de zekerheid je bericht aan hen persoonlijk. Want je ziet de bui al hangen, immers het enige e-mailadres dat zich achterhalen laat is dat van de klantenservice.
En klantenservice, tsja, die hebben zo hun instructies.
Je voelt hem aankomen, de bui die ik hangen zag ontlaadde zich in no time.

Een mevrouw van de RET aan de lijn. Ja dat zag er niet best uit. Of het nog pijn deed en ja wat vervelend toch. De dame was van de afdeling 'nazorg' dus ze wist van wanten. Of ik misschien ook bloedverdunners gebruikte? Nou nee mevrouw, maar ik ben wel aardig wat bloed kwijtgeraakt in tram 2, halte Molenvliet
Ja heel vervelend. Nou. Tjongejonge wat een schrik. Of ik het misschien op prijs zou stellen als tante RET mij een bloemetje zou sturen?

Kijk zo doen ze dat bij zo een bedrijf. De grootste vervoerder van Rotjeknor e.o. Een moloch. Niet eens een bloem, nee een bloemetje.
Ik heb de vriendelijke mevrouw vriendelijk bedankt en gevraagd mijn brief (een e-mail is toch niet anders dan een brief?) alsnog door te geleiden naar de heren aan wie hij is geadresseerd, te weten P.G. Peters, alg. directeur en J.P.M. Bakker, directeur exploitatie (o.a. verantwoordelijk voor veiligheid).

Maar nee daar kon de vriendelijke mevrouw niet aan beginnen, daar zijn directeuren niet voor. Die hebben een afdeling nazorg, de afdeling die ervoor zorgt dat je een blommige trap na krijgt en dan opsodemieteren ja!
En ik had nog wel zo'n vriendelijke brief geschreven. Beleefd zoals mij door mijn ouders geleerd is. Uitgelegd dat het wel een nare ervaring was ja. Het deed pijn ook. Kijkt u maar naar de bijgevoegde foto's.
Maar ook heb ik gevraagd hoe het ongeluk heeft kunnen gebeuren en, naar goed Nederlands gebruik, wat men gaat doen zulks in de toekomst te voorkomen en tenslotte, ook niet onbelangrijk, wilde ik graag weten hoe de mensen van de RET mij dachten te compenseren.

Nou dat weten we inmiddels, de heren denken niets want weten niets. Een zorgvuldig aangewezen poortwachter met het mombakkes van barmhartigheid verspert de doorgang naar verantwoordelijke echelons.
Als je dan blijft rammelen aan de poort krijg je uiteindelijk een (e-mail)adres waarheen je dan je klacht c.q. claim kunt sturen.
Het mag ook een brief zijn. Bedoeld wordt een 'echte' brief in een enveloppe. Bureau schadezaken. Bonnetjes bijvoegen graag.

Nou dat ga ik dan maar eens doen. Een brief schrijven he. Gewoon gericht aan de directie.
Want ik heb niet gevraagd om een schadeformulier.
Ik heb behalve naar hun idee├źn omtrent compensatie ook gevraagd hoe het kon gebeuren dat deuren zomaar zonder waarschuwing dichtklappen en hoe men herhaling denkt te voorkomen (ik zei nog tegen nazorgdame: veronderstel je gaat de tram in met je hondje en BAF, koppie eraf!
Dat zou niet zo leuk zijn voor die eigenaar. Voor het hondje ook niet denk ik zo)
Kijken jullie gezellig even wat plaatjes, ga ik ondertussen een enveloppe zoeken.